مجلس رندان

چیست که این زمزمه در 1 1 پیچید

از در میکده تا دشت و بیابان پیچید

درک اسرار حقیقت چه تسلسل کرد و رفت

که ز سر تیر شد و در دل و در جان پیچید

نعره ای عشق به آواز رسای بلبل

همه را مست نمود تا به نیستان پیچید

محو کرد عاشق بیچاره به سحرای جنون

بِنِگر در تن مِسکن که چه آسان پیچید

آنکه خود دید در آیینه ای پاکان بِشِگفت

آنکه نشناخت خودش در پي عصیان پیچید

آنکه با مرغ سحر شب گذرانی میکرد

آنکه شب ها به هنر در بر جانان پیچید

هرچه احسان ز خود دور شد ، خود بهتر دید

سر به تعظیم حیا داد و به انسان پیچید